Skuteczne diety odchudzające. Dieta mleczno-bananowa i dieta grejfrutowa

► Dieta mleczno-bananowa
Dieta dostarcza około 1000 kalorii  dziennie.  Składa się na nie sześć średnich
bananów, trzy szklanki mleka, z uzupełnieniem ilości płynów do 8 szklanek dziennie.
Podczas dłuższego stosowania wymaga dodatkowych porcji witamin i soli mineralnych.
► Dieta grejpfrutowa
Dieta   zaleca   zjadanie   co   najmniej   połowy   grejpfruta   lub   picie   soku
grejpfrutowego przy każdym posiłku oraz spożywanie nieograniczonych ilości  mięsa,
ryb,   jajek.   Natomiast   ogranicza   spożywanie   węglowodanów.   Jest   typem   diety
wysokobiałkowej   i  niskowęglowodanowej.  Zdaniem  twórców diety sok grejpfrutowy
przyspiesza spalanie tkanki tłuszczowej.  Jednak żadne badania nie potwierdzają tego.
Mankamentem diety  jest   to,   iż  jest  bogata w  tłuszcze  pochodzenia  zwierzęcego,  co
może wpływać na podwyższenie poziomu  cholesterolu  we krwi  u osób,  które przez
dłuższy czas ją stosują.

Rodzaje diet odchudzających. Dieta głodówkowa i dieta kapuściana opis.

► Dieta głodówkowa
Jej zasadą jest, że nic się nie je, tylko pije wodę. Dziennie można zrzucić około 
1–2   kg   wagi   lub   więcej.   Niektóre   diety   głodówkowe   dopuszczają   picie   soków 
owocowych. Długotrwałe efekty są wątpliwe i rzadko udaje się utrzymać stałą wagę po 
odchudzeniu.  Głodówka  wymaga   ścisłego nadzoru   lekarskiego   ze  względu  na  duże 
zagrożenie zdrowia, a także możliwość wystąpienia kwasicy ketonowej, odwodnienia, 
wzrostu koncentracji kwasu moczowego,  zawrotów głowy,  mdłości,  utraty niektórych 
minerałów z organizmu. Mogą wystąpić dysfunkcje wątroby i nerek. Podczas głodówki 
może dojść do drastycznego obniżenia się masy mięśni i do zgonu.
► Dieta kapuściana
Dieta   ta  jest  oparta  na warzywach,  a głównie na 
kapuście.  Trwa   tydzień   i  można  w  ciągu   niej   stracić   8 
kilogramów.  W pierwszych dniach odchudzania  traci  się 
na  wadze   głównie   z   powodu   dużych   ubytków wody w 
organizmie.   Dieta   kapuściana   nie   jest   prawidłowo 
zbilansowana   pod  względem  podstawowych   składników 

odżywczych,  takich jak białko czy tłuszcz. Dzięki krótkiemu okresowi stosowania nie 
dokonuje dużego spustoszenia w organizmie. Skutkiem diety jest schudnięcie w siedem 
dni,   ale  w  ciągu   kolejnych   siedmiu   niestety   następuje   dwukrotne   przytycie.  Ma   to 
związek z tym, iż ta dieta wymaga bezpośrednio po jej zakończeniu zmiany nawyków 
żywieniowych i przejścia na potrawy o obniżonej  kaloryczności.  Powrót do żywienia 
sprzed odchudzania zniweczy efekty siedmiodniowej diety. 

Nieskuteczna dieta, dlaczego? Indywidualna dieta najlepsza dieta dla Ciebie.

Odchudzanie to ubytek tkanki tłuszczowej organizmu na skutek dostarczenia mu 
mniejszej ilości kalorii, niż wynosi jego dzienne zapotrzebowanie. Na diecie organizm 
ludzki energię potrzebną do normalnego funkcjonowania czerpie ze spalania zapasów 
zgromadzonych w postaci   tłuszczu.  Niezwykle skuteczne  i  najbardziej  korzystne  jest 
powolne tracenie tkanki  tłuszczowej. To do nas należy decyzja,  czy chcemy chudnąć 
szybciej  kosztem większych wyrzeczeń dietetycznych,  czy wolniej   i  skuteczniej  przy 
mniejszych ograniczeniach kalorycznych. Na początku stosowania diet odchudzających 
masa naszego ciała szybko się obniża w wyniku utraty nie tylko tkanki tłuszczowej, ale 
również wody.  Później  utrata wody ulega zmniejszeniu  i  ubytek masy ciała staje się 
wolniejszy.  Wiele   osób   w   takim   momencie   rezygnuje   z   diety,   uważając   ją   za 
nieskuteczną.   Tymczasem   nie   należy   rezygnować,   za   to   warto   uzbroić   się   w 
cierpliwość.   Dieta   powinna   być   tak   skonstruowana,   aby   tracić   na   wadze   1   kg 
tygodniowo.  Szybsze   tempo odchudzana  jest   szkodliwe dla zdrowia.  Większe  straty 
wagi można uzyskać poprzez aktywność fizyczną.
Na   świecie   istnieją   tysiące  wysokodochodowych   ośrodków  zajmujących   się 
żywieniem i utratą wagi. Napisano mnóstwo książek i artykułów na temat odchudzania. 
Wymyślono multum diet odchudzających. Na rynku istnieją olbrzymie ilości produktów 
o niskiej zawartości tłuszczu. I gdyby istotnie działały tak, jak to opisują autorzy, liczba 
osób   otyłych   systematycznie   by   się   zmniejszała.  W  rzeczywistości   jest   wprost 
przeciwnie, a problem stale rośnie. Walka z otyłością zakończyła się wielką przegraną. 

Dlaczego próby odchudzania są mało skuteczne? Dlaczego diety okazały się największą 
klęską współczesnej medycyny?
Diety   są   na   ogół   zaplanowane   na   określony   czas,   dlatego   też   wyniki   są 
okresowe.  Osoby  otyłe   stosują  wyrzeczenia   i   ostrą   dyscyplinę   przez   dni,   tygodnie, 
miesiące,   aby   osiągnąć   wyznaczony   cel,   a   gdy   go   już   osiągną,   natychmiast 
rozpoczynają   działania   przekreślające   ich   dotychczasowe  wysiłki.  Wiele   też   osób 
wypróbowuje po kolei różne diety dlatego, że nie dają spodziewanych efektów.  
Odchudzanie  przypomina  wstrzymywanie  oddechu.   Jest  możliwe   tylko przez 
określony   i   bardzo   krótki   okres   czasu.   Potem  trzeba   zaczerpnąć   olbrzymi   haust 
powietrza.  Również po głodówce człowiek zjada wszystko,  co mu wpadnie w  ręce. 
Stosowanie   diety   jest  więc   nienaturalne.   Zrzucanie   zbędnych   kilogramów metodą 
niedojadania także nie jest słuszne. Osoba ograniczająca do minimum racje pokarmowe 
jest  wiecznie   głodna   i   opętaną   obsesją   jedzenia.  Większość   ludzi   otyłych   pomimo 
ograniczaniu jedzenia wciąż przybiera na wadze,  a to dlatego,  że zła jakość pokarmu 
zjadanego   w   niewielkich   ilościach   zmusza   ich   organizmy   do   wiecznej   walki   o 
zmagazynowanie każdej zjedzonej kalorii. 
Profesor   Uniwersytetu   Kalifornijskiego   w   Los   Angeles   dr   Jim   Barnard 
zdziwiony jest,  że otyli  pacjenci spożywając tak niewiele złych pokarmów,  wcale nie 
chudną. W latach 1980–1991 wśród Brytyjczyków poziom spożycia kalorii obniżył się 
o 10%, a pomimo to liczba osób otyłych wzrosła dwukrotnie. Paradoks w odchudzaniu 
prezentują   Amerykanie.   Oni   to   chcąc   schudnąć,   zaczęli   jadać   produkty   nisko-   i 
beztłuszczowe, co w konsekwencji doprowadziło do ich gwałtownego tycia. 
W  całym  tym  zamieszaniu   zapomniano,   że  miliony  Amerykanów  i   cztery 
miliardy ludzi na całym świecie doskonale umie kontrolować swoją wagę. Nie tylko nie 
tyją, ale mają tylko tyle tkanki tłuszczowej, ile chcą, a jak to robią, pozostaje wyłącznie 
ich sekretem. W środkowych Chinach trudno byłoby odnaleźć człowieka grubszego niż 
maratończyk.  Nie cierpi  on biedy,  głodu,  nie brak mu energii  umysłowej.  Czuje się i 
wygląda   dobrze.  Zachowuje   zdolność   kontroli   swojej  wagi   nie   dzięki  magicznym 
sztuczkom, ale rodzajowi pokarmu, który w jego kraju spożywa się od tysięcy lat... 

Kłamstwa o odchudzaniu. Wszystko o odchudzaniu.

Wokół   odchudzania   powstało  wiele  mitów.  W  niektóre   nawet  Ty  wierzysz. 
Najwyższa pora rozprawić się z najpopularniejszymi z nich.
► Herbata sprzyja chudnięciu
Nie każda herbata sprzyja odchudzaniu. Jedynie zielona i czerwona wpływa na 
efekty diety.
► Woda odchudza
Woda nie zawiera w ogóle kalorii   i   jedynie  tłumi  uczucie głodu.  Pozwala na 
pozbycie się toksyn, dlatego powinno się jej wypijać około 1,5 l dziennie. Stosując dietę 
odchudzającą,  należy zadbać o  to,  aby więcej  wydalać.  Należy pić co 1–2 godziny 
przynajmniej szklankę wody.
► Lepsze ryby od mięsa
Nie wszystkie ryby są lepsze od mięsa. Łosoś 
i  makrela zawierają dość dużo  tłuszczu.  Natomiast 
jest to źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych.
► Drób jest chudy
Wszystko zależy od tego, jak drób zostanie przyrządzony.  Indyk przygotowany 
na parze nie zawiera więcej  niż 200 kcal.  Natomiast  kurczak smażony  i  zjedzony ze 
skórką to prawdziwa bomba kaloryczna.
► Margaryna jest mniej tucząca niż masło
Masło   i  margaryna   zawierają   różne   rodzaje   tłuszczu,   ale  mają   one  wysoką 
wartość kaloryczną.
► Białe pieczywo jest bardziej kaloryczne niż ciemne 
Różnice  w  kaloriach   pieczywa   białego   i   ciemnego   są   naprawdę   niewielkie. 
Natomiast ciemne pieczywo jest zdrowsze, gdyż zawiera 
więcej włókien i magnezu.
► Od ziemniaków się tyje
Wbrew   powszechnym   opiniom   ziemniaki   nie 
tuczą. 100 g ziemniaków dostarcza organizmowi 90 kcal 
w   postaci   lekkostrawnych   i   dobrze   przyswajalnych 

węglowodanów,   zwłaszcza   skrobi.   Istotny   jest   dodatek   do   ziemniaków,   czyli 
wszelkiego typu sosy i mięsa. To one tuczą, gdyż są wysokokaloryczne. Ziemniaki są 
bardzo   zdrowe.   Dzięki   dużej   zawartości   składników   mineralnych   o   charakterze 
zasadowym,   równoważą   kwasotwórcze   oddziaływanie   na   organizm   produktów 
zbożowych i mięsnych.  
► Zupy są tuczące 
Zupy nie tuczą, jeśli nie gotujemy ich na tłustym mięsie oraz nie zagęścimy ich 
tradycyjnie  zasmażką  czy  śmietaną.  Warto zrezygnować  z zagęszczania,  a  śmietanę 
zastąpić naturalnym jogurtem.
► Kluski i ryż tuczą 
Kluski   i  ryż nie  tuczą,  a szybko dają długotrwałe uczucie sytości.  Nie należy 
jednak przekroczyć 150 g (po ugotowaniu)  dziennie ani  dodawać do nich zbyt  dużo 
tłuszczów i sosów.
► Makaron jest tuczący
Od  makaronu   jedzonego  w  rozsądnych   ilościach   nie   utyjemy.  Tuczące   jest 
połączenie  makaronu   z   tłustymi,   zawiesistymi   sosami,   tłustym mięsem  czy   serem. 
Należy więc makaron zjadać z lekkimi sosami albo z warzywami.
► Owoce można jeść bez ograniczeń 
Owoce w większych  ilościach niż 2–3  sztuki 
dziennie mogą wpłynąć negatywnie na dietę z powodu 
dużej   zawartości   cukrów  prostych.  Niekontrolowane 
jedzenie   owoców   w   dużych   ilościach   również 
prowadzi   do   tycia.   Natomiast   pijąc   dużo   soków 
owocowych, można przybrać na wadze ze względu na 
zawartość naturalnych cukrów i dlatego, że są one dodatkowo dosładzane. Najlepiej pić 
je rozcieńczane. 
► Ananas pochłania tłuszcze 
Ananas nie pochłania  tłuszczów,  a  jedynie  zawiera enzym,  który przyspiesza 
trawienie   niektórych   tłuszczów   w   jelitach.   Nie   ma   on   więc   żadnego   działania 
odchudzającego. Lepiej jeść ananas świeży niż z puszki, gdyż jest mniej kaloryczny.

► Świeże warzywa i owoce mają więcej składników odżywczych niż mrożone
Prawidłowe mrożenie świeżych warzyw i owoców powoduje, że zostają w nich 
zachowane  niemal  wszystkie   składniki  odżywcze   i  witaminy.  Natomiast  nie  można 
powiedzieć tego o warzywach i owocach leżących długo na stoiskach sklepowych.
► Opuszczanie posiłków pomaga schudnąć 
Drastyczne   zmniejszanie   kaloryczności   jedzonych   potraw   nie   jest 
najrozsądniejszym  rozwiązaniem.  Sprzyja   to   jedynie  magazynowaniu   dostarczonych 
pokarmów  i  większemu   apetytowi   przy   następnym  posiłku.  Ominięcie   któregoś   z 
posiłków  to   pozbawienie   organizmu   porcji  witamin,   białka   i  minerałów.  Organizm 
lepiej strawi mniejsze, ale częstsze posiłki, niż większe, a rzadsze. 
► Jedząc zdrową żywność, nie musisz kontrolować ilości
Kalorie zawsze pozostają kaloriami niezależnie od tego, czy jesz słodycze, czy 
owsiankę.  Należy więc kontrolować,   ile  i  czego zjadasz,  starając się nie przekraczać 
rozsądnych limitów kalorycznych.
► Ćwiczenia zmieniają tłuszcz w mięśnie
Tłuszcz  i  mięśnie zbudowane są z zupełnie  innych komórek.  Niemożliwa  jest 
więc zamiana jednych w drugie. Ćwiczenia powodują spalanie tłuszczu i przyczyniają 
się do poprawy umięśnienia.
► Jedzenie w nocy nie powoduje tycia
Niezależnie od pory dnia spożywanie zbyt dużej ilości pokarmu nie jest zdrowe. 
Często   nie   dostarczając   organizmowi   odpowiedniej   ilości   pokarmu  w  ciągu   dnia, 
nadrabiamy to nocą. Jest to niekorzystne dla naszego organizmu. Lepiej jest rozpocząć 
dzień wartościowym śniadaniem, niż kończyć późną kolacją, która nie zostanie spalona 
i odłoży się w postaci tkanki tłuszczowej.
► Kolacja powinna być najpóźniej o godzinie 18 
Godzinę ostatniego posiłku trzeba dostosować do trybu życia i nie musi to być 
godzina osiemnasta.  Trudno  jest  osobie pracującej  w nocy głodować.  Kolację należy 
zjeść trzy godziny przed snem. Najlepiej białko – kawałek mięsa. 
► Chcąc się odchudzić, trzeba liczyć kalorie 
Podczas   odchudzania   należy   skupić   się   na  wielkości   porcji   i   odpowiednim 
zbilansowaniu posiłku, a nie na kaloriach. 

► Light zawsze znaczy chudo
Produkty light nie zawsze   mają niską zawartość tłuszczu.  Produkt może mieć 
tylko  trochę mniej  kalorii  od wersji  podstawowej.  Równie często w produktach  light 
tłuszcz jest zastępowany kalorycznymi składnikami.
► Rzucenie palenia powoduje szybsze tycie
Rzucenie palenia przez pierwszych kilka dni  powoduje krótkotrwały przyrost 
masy ciała, jednak później ciężar ciała wraca do normy. 

Jak wybrać najlepsza dieta? Jak się odchudzać?

Musimy   uświadomić   sobie,   że   z   chwilą   podjęcia   decyzji   o   rozpoczęciu   diety 
prawdopodobnie   nie   zdołamy   przezwyciężyć   naszych  przyzwyczajeń   jedzeniowych   i 
ograniczyć liczby spożywanych kalorii. Odchudzanie to długa droga, na której człowiek 
przechodzi wiele przeobrażeń w psychice, a w rezultacie następuje odwrót od „myślenia 
przez żołądek”. Przed rozpoczęciem diety należy przygotować się to tego. 
Poniższe wskazówki pomogą Ci w przygotowaniach.
► Obserwujmy siebie, aby zrozumieć i poznać nasze przyzwyczajenia dietetyczne
Dla powodzenia diety istotną sprawą jest uświadomienie sobie własnych gustów i 
przyzwyczajeń jedzeniowych. Należy zaobserwować, o czym myślimy podczas jedzenia. W 
sytuacji,   gdy   podczas   jedzenia   pomyślimy   o   majonezie,   nie   sięgajmy   po   niego 
automatycznie,   tylko   odczekajmy   pewien   czas,   co   pozwoli   nam  na   rezygnację   z 
kalorycznego dodatku.  W  taki  oto  sposób wyrabiamy w  sobie odpowiednie  reakcje. 
Zaczniemy   patrzeć   na   produkty  wysokokaloryczne   nie   przez   pryzmat   smaku,   lecz 
olbrzymiej liczby kalorii.
Należy przeanalizować bodźce,  które nami  sterują  i  powodują apetyt.  Analiza 
tych   bodźców  pozwoli  Ci   poradzić   sobie   z   grupą   produktów,   po   które   sięgasz  w 
określonych momentach. Powinniśmy także określić, które produkty pobudzają apetyt, 

a następnie wyeliminować  je ze swojego jadłospisu.  U różnych ludzi  różne produkty 
wzmagają apetyt.  U niektórych jest to batonik,  bułka,  fast-food albo zwykłe kanapki. 
Przyznam się Wam, że u mnie są to kanapki, mogłabym je jeść i jeść...
Zlikwidujmy obecność słodyczy pod ręką, a jeśli już koniecznie musimy zjeść coś 
słodkiego, postarajmy się polubić słodkie owoce,  na przykład: winogrona,  jabłka, gruszki 
(choć i na nie będziemy musieli uważać podczas ścisłej diety). 
Naukowcy odkryli,   iż  niespodziewana  ochota  na   coś  dobrego,  nie  chodzi   tu 
oczywiście o uczucie głodu, trwa zwykle od kilku do kilkunastu minut.  W drodze do 
szczupłej sylwetki stań więc do walki z tymi zachciankami i zajmij swoją głowę czymś 
innym. Często wystarczy nie kupować smakołyków i nie chomikować ich w domu. Gdy 
dopadnie Cię głód, nie będziesz mieć ochoty na pójście po smakołyk do sklepu. Wiele 
osób postrzega  jedzenie  jako nagrodę.  Z  tym również można sobie poradzić.  Należy 
wypisać sobie na kartce inne czynności, które przynoszą nam równie dużą satysfakcję 
jak jedzenie.
W sytuacji,  gdy  już przemyślimy swoje zwyczaje  jedzeniowe,  postarajmy się 
zmienić reakcje na jedzenie naszego „tłustego ja” na reakcje „chudego ja”. 
Jeśli przeanalizujemy naszą dietę i bodźce, które nami sterują i powodują apetyt 
– ryzyko powrotu do dawnej wagi zmniejszy się.
Nasze reakcje na bodźce pokarmowe są podświadome. Dzięki ich zrozumieniu 
możemy wykształcić u siebie nawyki  świadomego wyboru spożywanych pokarmów. 
Podświadomą część reakcji należy przekształcać na drodze intensywnego treningu tak, 
aby także działała na naszą korzyść.
► Obserwujmy  innych  ludzi,   szczególnie   szczupłych,  pod kątem  ich upodobań 
jedzeniowych oraz trybu życia (uprawianie sportu)
Obserwując otoczenie, warto zwrócić uwagę na osoby otyłe. Przypatrzmy się i 
przeanalizujmy, co one jedzą i jaki prowadzą tryb życia – zapewne siedzący. Tego typu 
analiza pozwoli zrozumieć przyczynę własnej otyłości.  Należy również raz na zawsze 
skończyć z usprawiedliwianiem swojej nadwagi uwarunkowaniami genetycznymi  albo 
małą  ilością   jedzenia.  Może  rzeczywiście   jemy mało,   lecz  tłusto.  Otyłość   to błędne 
koło,  które  trudno  rozerwać.  Pomimo  to w żadnym wypadku nie należy  tragizować. 
Wyrwać   się   z   tego   koła  może   każdy   poprzez   poznanie  własnych   przyzwyczajeń, 
zrozumienie błędów  i  pracę nad wytworzeniem nowych nawyków żywieniowych.  W 

tym  celu   powinno   się   rozpocząć  dietę,  która  w  połączeniu   z   aktywnością   fizyczną 
przyniesie oczekiwane rezultaty.
►  Stwórzmy   sobie   pomocne   środowisko   –   przez   uzyskanie   akceptacji   i 
zrozumienia dla naszych zamierzeń przez najbliższe osoby 
Niezwykle pomocne jest znalezienie znajomej osoby z podobnymi problemami, 
która tak jak Ty pragnie schudnąć. We dwoje zawsze łatwiej. Należy także dokładnie 
skontrolować swój stan zdrowia pod kątem odchudzania.
► Zmieńmy nasze upodobania
Należy   usunąć   z   jadłospisu   ulubione   tłuste   potrawy.   Pogódźmy   się   z   tym, 
starając się zasmakować w innych, mało kalorycznych produktach.
► Postarajmy się zwalczyć skłonność do tłumaczenia przed samym sobą,  że nie 
zdołamy   pozbyć   się   otyłości,   gdyż   i   tak   jemy  mało   lub   że   jesteśmy   obciążeni 
genetycznie 
Należy uświadomić sobie,   iż każdy żywy organizm obowiązuje prosta zasada 
energetyczna.  Aby  utracić   na  wadze,   trzeba   po  prostu   spożywać  mniej   kalorii,   niż 
wynosi   liczba  kalorii   spalanych.  Na  tym założeniu powinna  się opierać  nasza dieta 
poparta ćwiczeniami fizycznymi, by zwiększyć liczbę kalorii spalanych.
W naszej psychice podczas odchudzania rozgrywa się prawdziwa walka. Polega 
ona na wyrobieniu nowego stosunku do jedzenia oraz na zepchnięciu jedzenia na dalszy 
plan.  By odnieść sukces,  musimy poznać zasady diety  i  nauczyć się ustalania swego 
menu.  Konieczna jest również praca nad samym sobą, by (niekiedy nie bez porażek i 
załamań)   zmienić   swoją   psychikę   i   związany   z   nią   balast   złych   nawyków 
żywieniowych. 
Taktyka   w   diecie   powinna   opierać   się   na   zaakceptowaniu   następujących 
założeń:
►  Celem   diety   jest   nie   tylko   zrzucenie   nadmiernego   otłuszczenia,   choć 
odchudzenie się jest oczywistym i koniecznym elementem 
Kluczowym celem procesu odchudzania jest długotrwałe utrzymanie osiągniętej 
wagi. Będziemy to mogli zrealizować nie przez jednorazowy kilkumiesięczny wysiłek, 
ale poprzez zmianę nawyków żywieniowych. A więc po zakończeniu diety nie można 

przekraczać dziennej normy kalorycznej. Spadek wagi uzyskany w wyniku odchudzania 
będzie krótkotrwały, jeżeli zachowamy dawne przyzwyczajenia żywieniowe. 
►  Odchudzanie   nie   może   być   uwieńczone   sukcesem,   jeżeli   nie   wykażemy 
dostatecznej cierpliwości
Cierpliwość to podstawa skutecznego odchudzania. Przecież nasza nadwaga nie 
powstała w ciągu kilku dni   i  w  takim czasie się  jej   też nie pozbędziemy.  Tak więc 
głodówki   mogą   przynieść   więcej   szkód   niż   pożytku,   wyniszczając   organizm   i 
powodując trwałą utratę zdrowia.
► W większości przypadków warunkiem koniecznym do osiągnięcia sukcesu jest 
ruch, czyli gimnastyka
Powodzenie   diety   zależy   również   od   ćwiczeń   fizycznych.   Ćwiczenia   w 
połączeniu z dietą zmuszą nasz organizm do wydatkowania energii i znacznie pomogą 
w spalaniu tłuszczu.
Należy   także   określić,   do   jakiej   grupy   żywieniowej   należymy.  Ustalimy   to, 
określając, które z poniższych zachowań odzwierciedla nasze nawyki żywieniowe:
► niejadki – niby nie spożywają głównych posiłków, ale uwielbiają tuczące przekąski,
►  podżeracze   –   podjadają  między   głównymi   posiłkami,   nie   omijając   przy   tym 
głównych posiłków,
► amatorzy opcji czystego talerza – nie odchodzą od talerza, jeżeli coś jeszcze na nim 
zostało do zjedzenia,
► nocne pasibrzuchy – podjadają nocą,  pozbawiając organizm możliwości   spalenia 
kalorii spożytych w ciągu dnia.
Istnieją pewnego rodzaju sytuacje, które stymulują apetyt. Są to:
► objadanie się podczas imprez,
► jedzenie z nudów,
► jedzenie podczas oglądania telewizji,
►jedzenie  po powrocie z pracy tego, co jest akurat pod ręką,
►   robienie   zakupów   z   pustym   żołądkiem,   kiedy   to   wrzuca   się   do   koszyka 
wysokokaloryczne produkty spożywane podczas powrotu do domu.

Ważną rolę w odchudzaniu odgrywa samokontrola i samodyscyplina.  Zdarzają 
się   różne   okresy   krytyczne,   jak   święta,   lecz   i   przez   nie  można   przejść   bez   szkód 
dietetycznych. W takim przypadku należy kontrolować swoje odruchy i nie dopuszczać 
do  tego,  aby widok smakołyków wyzwalał  w nas chęć  jedzenia.  Musimy walczyć z 
przyzwyczajeniem, że ilekroć zobaczymy coś smacznego, natychmiast to jemy. 
W walce o uzyskanie i utrzymanie szczupłej  sylwetki  chodzi  nie o kompletną 
ascezę, lecz o ścisłą kontrolę zachowania wobec jedzenia. Należy być przygotowanym 
na  pojawianie   się  uczucia  głodu,   zdawałoby  się,  nie  do opanowania.  Miejmy więc 
zawsze   do zjedzenia coś,  co  jest  mało kaloryczne  i  wypełnia żołądek.  Może  to być 
marchewka, jabłko, grejpfrut. Zjedzenie kilku marchewek czy jabłek pozwoli zaspokoić 
głód,   dostarczy   bardzo  mało   kalorii,   a   dodatkowo   uzupełni   bilans  witaminowy   i 
mineralny. Węglowodany wprowadzone do organizmu, które są w znacznej części mało 
strawne,   nie   wpłyną   na   zmianę   bilansu   dietetycznego.   Uczucie   głodu   powinno 
stopniowo zanikać w miarę przyzwyczajania organizmu do mniejszych porcji jedzenia.
W  procesie   odchudzania   będziemy   musieli   opanować   chęć   jedzenia   pod 
wpływem   przeżywanych   emocji   oraz   walczyć   ze   zwyczajem   szybkiego   zjadania 
pokarmu. Należy zastanowić się, jak wielki wpływ mają na Twoje życie emocje i czy 
przypadkiem nie traktujesz jedzenia jako antidotum na wszelkie swoje niepowodzenia. 
Jeżeli  więc w pracy masz  spięcia  i  problemy,  nie objadaj   się,  a  raczej  zapanuj  nad 
swoimi emocjami. W takich sytuacjach podżeracz powinien być świadom tego, co robi, 
i  zapanować nad swoimi   rękami   i  przede wszystkim nad umysłem,  ponieważ często 
podżera odruchowo, nie zastanawiając się nad motywami swojego postępowania. 
Samo uświadomienie sobie powyższych zagrożeń jest już kamieniem milowym 
na drodze do  ich unikania.  Należy zrozumieć,  że  rezultaty odchudzania nie przyjdą 
szybko,  bez   trudu  i  wyrzeczeń,  ale   są w zasięgu  ręki,  która  będzie  musiała   jednak 
częściej cofać się niż wyciągać w kierunku jedzenia. Najważniejsze, aby rezultaty diety 
były trwałe i doprowadziły do zmiany naszego „tłustego ja” w „chude ja”.

Herbata odchudzająca - Pu erh Medium.

Herbata przygotowana w procesie półfermentacji Pu-erh. Kilka lat farmacji sprawia, że jej właściwości medyczne są zaskakujące.  Niezwykły wpływ na ludzki metabolizm badali przez dłuższy czas Francuzi dochodząc do interesujących wniosków. Udowodniono między innymi, że 9 na 10 pacjentów regularnie spożywających Pu-erh zdołało stracić na wadze od ponad 3 do niemal 11 kg. Amerykanie nadali więc tej odmianie tytuł „słynnego zabójcy tłuszczu”. 

Gotowy napar posiada mocną, czerwonobrązową barwę i nabiera charakterystycznego, korzennoziemistego zapachu i posmaku.

Parzenie herbaty czerwonej:

Aby zaparzony napar zachował najlepsze wartości smakowe, swój unikalny aromat i właściwości lecznicze herbatę należy zaparzyć w porcelanowym czajniczku w miękkiej wodzie pozbawionej soli wapnia i magnezu przez 3 do 7 minut, a następnie przelać do małych porcelanowych filiżanek.
Otrzymany w ten sposób napar nie będzie miał gorzkiego posmaku, a smak i aromat staną się znacznie bardziej zmysłowe.

Właściwości czerwonej herbaty:

• 
  
  Napar z czerwonej herbaty działa pobudzająco na wytwarzanie soków trawiennych i stymuluje pracę jelit co przyśpiesza metabolizm, a w efekcie spalanie tłuszczów.
• 
  
  Reguluje przemianę materii – reguluje masę ciała.
• 
  
  Obniża poziom cholesterolu i ciśnienie krwi poprawiając przy tym krążenie.
• 
  
  Czerwona herbata jest obfita w związki mineralne i mikroelementy fluoru, wapnia, manganu i teiny.
• 
  
  Zawiera znaczne ilości olejków eterycznych i białka.
• 
  
  Codzienna czarka czerwonej herbaty ma zbawienny wpływ na działanie organów wewnętrznych: głównie układu pokarmowego i wątroby.
• 
  
  Zawarty w niej fluor pomaga chronić zęby przed pruchnicą.
• 
  
  Poprawia pamięć, koncentrację i nastrój.
• 
  
  Przyśpiesza usuwanie toksyn z organizmu. Ma działanie moczopędne.

• Wzmacnia organizm.

Herbatę można zamówić tutaj: "Herbata Pu-erh Medium"

Otyłość i nadwaga choroby otyłości. Profilaktyka otyłości.

Najbardziej powszechne choroby związane z wysokim wskaźnikiem BMI to: 
► Zwiększone stężenie cholesterolu we krwi
Na skutek spożywania dużej ilości nasyconych kwasów tłuszczowych zwiększa 
się  stężenie  cholesterolu  we krwi.  Ludzie otyli,  głównie z otyłością  brzuszną,  mają 
często podwyższone poziomy złego cholesterolu (LDL), a obniżone dobrego (HDL).
► Nadciśnienie tętnicze krwi
Występowanie   nadciśnienia   tętniczego   i   powikłań   związanych   z   nim  jest   3-
krotnie wyższe u osób otyłych niż u osób o prawidłowej  masie ciała.  Aby zapewnić 
ukrwienie większej masy ciała, serce musi wykonać trudniejszą pracę, a układ krążenia 
musi pokonać większy opór tkanek. Nawet mała redukcja wagi znacząco wypływa na 
obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.
► Choroba wieńcowa
Otyłość jest trzecim co do ważności czynnikiem ryzyka choroby wieńcowej po 
wieku i podwyższonym poziomie cholesterolu.  Z badań wynika,  że 40% przypadków 
tej choroby jest związanych z nadwagą. Przyczyną choroby wieńcowej jest miażdżyca 
naczyń serca oraz przerost  mięśnia sercowego.  Nadwaga poważnie zwiększa  ryzyko 
zgonu z powodu choroby wieńcowej. 
► Miażdżyca naczyń
Nadmierne ilości tłuszczu spożywane przez osoby otyłe są odkładane nie tylko 
w  postaci   tkanki   tłuszczowej,   ale   są   też   źródłem  cholesterolu,   który   następnie   jest 
odkładany w ścianach naczyń krwionośnych. 
► Udar mózgu
U   osób   otyłych   częściej   występują   zakrzepy   w   naczyniach   mózgowych 
powodujące udar mózgu. 
► Kamica pęcherzyka żółciowego
U osób z nadwagą żółć wydzielana przez wątrobę jest bardziej zagęszczona na 
skutek   spożywania   większej   ilości   tłuszczów,   a   to   sprzyja   powstawaniu   kamieni 
żółciowych.

► Cukrzyca
U osób  z otyłością  brzuszną  łatwiej   rozwija  się  cukrzyca.   Jest  najczęstszym 
schorzeniem,  na  jakie  zapadają osoby z nadwagą  i  otyłością.  Cukrzyca   II   typu   jest 
schorzeniem zależnym w dużej mierze od sposobu odżywiania się. Z badań wynika, iż 
80–90% osób otyłych cierpi  na cukrzycę  typu  II.   Insulina sprzyja przyrostowi  masy 
ciała, co nasila zaburzenia metabolizmu glukozy. 
► Zapalenie kości i stawów
Nadmierna   masa   ciała   powoduje   nadmierne   obciążenia   i   uszkodzenia 
mechaniczne   stawów.   Uszkodzenia   najczęściej   dotyczą   stawów   kolanowych, 
biodrowych oraz kręgów.  Otyłość może prowadzić do nasilenia się bólu  i  obrzęków. 
Zbyt  wysoka masa ciała zwiększa obciążenie dolnych partii kręgosłupa oraz kończyn 
dolnych. 
► Ból kręgosłupa
Ludzie otyli częściej cierpią na stałe lub powracające bóle kręgosłupa. Na skutek 
zbyt dużej masy ciała mięśnie brzucha zmuszone są do podtrzymywania ciężkiej, górnej 
części ciała.  W efekcie powstaje zwiększony nacisk na dolne partie kręgosłupa i jego 
bóle.
► Zadyszka, duszności, zaburzenia oddychania
Nadwaga   powoduje   zaburzenia   oddychania   na   skutek   mechanicznego 
ograniczenia   ruchomości   klatki   piersiowej.   Dochodzi   wówczas   do   zmniejszonego 
nasycenia krwi   tlenem,  pojawiają się bezdechy.  Groźnym powikłaniem  jest  bezdech 
senny.  Otyłość   i   znaczna  nadwaga  bardzo   często   powoduje   zadyszkę  w przypadku 
wysiłku fizycznego. Ma to związek z wpływem masy ciała na pracę przepony i z dużym 
obciążeniem pracy serca.
► Nowotwory
Otyłość zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia raka zarówno u kobiet, jak i 
u mężczyzn.  Kobiety mają zwiększone  ryzyko  zachorowania na  raka  sutka  i   trzonu 
macicy ze względu na  to,   iż nowotwory  te spowodowane są nadmiarem estrogenów. 
Estrogeny powstają w tkance tłuszczowej i jeżeli jest jej więcej, więcej estrogenów jest 
uwalnianych   do   ustroju.   Zagrożenie   jest   szczególnie  wysokie   u   kobiet  w  okresie 

► Otyłość zwiększa ryzyko zgonu
Otyłość nie  tylko upośledza stan zdrowia  i  obniża  jakość życia,  ale  też może 
skracać życie.  Liczne badania wykazują zależność pomiędzy masą ciała a  ryzykiem 
zgonu z powodu chorób towarzyszących otyłości. Im dłużej trwa otyłość, tym większe 
jest ryzyko zgonu. 
Tak  więc   otyłość   to   nie   tylko   dyskomfort   psychiczny   związany   z   naszym 
wyglądem, ale to przede wszystkim groźba poważnych chorób.
Dlatego   jeśli   Twoje   BMI   wskazuje   na   nadwagę   lub   otyłość,   podejmij 
niezwłocznie działania profilaktyczne! 
Jednym z podstawowych takich działań jest zmiana diety!
Gdy   pojawia   się   nadwaga   lub   otyłość,   po   prostu   powiedz   stop  wiecznemu 
objadaniu się  i  walcz o swoje zdrowie!  Przecież nie ma nic cenniejszego niż Twoje 
zdrowie! Nadwaga i otyłość powiązane są ze złym odżywianiem, czego konsekwencją 
jest gromadzenie się nadmiaru tkanki tłuszczowej. Coraz częściej my lub ktoś z naszych 
bliskich ma problem z nadwaga lub otyłością. Może i Ty masz ten problem?  
W   przypadku   poważnej   nadwagi   lub   otyłości   i   poważnych   problemów 
zdrowotnych przed  rozpoczęciem odchudzania koniecznie skontaktuj  się z  lekarzem. 
Poradź się odnośnie diety i możliwych ćwiczeń fizycznych.
W  skrajnych   przypadkach   stosuje   się   tabletki   wspomagające   odchudzanie. 
Wśród   nich  można  wyróżnić:   przeczyszczające,   obniżające   łaknienie,   pobudzające. 
Jednak nie stosuj żadnych tabletek bez nadzoru lekarza! Może być to groźne dla Twego 
zdrowia.
Niekiedy   może   być   konieczna   interwencja   chirurgiczna.   Stosuje   się   ją   w 
przypadkach bardzo dużej otyłości lub  zagrażeniu życia.
W krajach rozwiniętych otyłość występuje niezwykle często.  Stwierdza się, że 
nadwaga i otyłość dotyczą ponad 50% populacji. W Polsce na nadwagę (BMI od 25 do 
30 kg/m2) cierpi około 50% mężczyzn i 38% kobiet. Natomiast na otyłość (BMI > 30 

Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła,  że otyłość jest chorobą cywilizacyjną 
nawet  groźniejszą niż AIDS.  Liczba  ludzi  otyłych mieszkających na naszej  planecie 
przekroczyła 300 milionów. Z przeprowadzonych analiz wynika, że po upływie ćwierć 
wieku może być ich dwa razy więcej.
A więc do dzieła! Aby być zdrowym i uniknąć wielu poważnych chorób, zacznij 
się odchudzać...  I  tu pojawia się problem...  Zastanawiasz się,   jaką dietę wybrać,  aby 
skutecznie schudnąć i utrzymać tę wagę do końca życia. Czy zastosować metodę babci, 
siostry,   czy   przyjaciółki?   Jest   tyle   diet,   że   się   już   gubisz.  Aby  osiągnąć   sukces  w 
odchudzaniu, niezbędna jest taktyka w diecie... Zacznij więc od taktyki!

"Jestem gruba" Czy muszę schudnąć?

W krajach Trzeciego Świata największym problemem żywieniowym jest głód. 
Natomiast   w   krajach   wysoce   rozwiniętych   największym   problemem  jest   nadmiar 
spożywania pokarmów obfitujących w tłuszcz. 
Tkanka tłuszczowa odkładająca się nadmiernie w organizmie powstaje właśnie 
na   skutek   spożywania   nadmiernej   ilości   wysokokalorycznych   pokarmów   oraz 
siedzącego trybu życia i braku  aktywności ruchowej.
Stajesz przed  lustrem  i  mówisz:  mam nadwagę.  Ale   sam wygląd o  tym nie 
świadczy,  nie wiesz przecież,  czy  to nadwaga,  czy może  już otyłość.  A nadwaga  to 
przecież krok do otyłości. Tak więc na wstępie chciałabym, abyście policzyli sobie, czy 
naprawdę potrzebujecie schudnąć i ile powinniście schudnąć. 
Do   obliczenia   prawidłowej   masy   ciała   zgodnie   z   zaleceniami   WHO 
posługujemy  się  wskaźnikiem masy  ciała  według Queteleta,  określanym  jako Body 
Mass Index, w skrócie BMI. Jest to anglojęzyczna nazwa wskaźnika oceniającego wagę 
ludzi   powyżej   20.   roku   życia.  Wskaźnik  BMI   obliczany   jest   na   podstawie  wagi   i 
wzrostu.


Wzór pozwalający obliczyć ten wskaźnik ma następującą postać:

Wskaźnik BMI skorelowany  jest z  ilością  tkanki   tłuszczowej.  Natomiast   ilość 

tkanki tłuszczowej zależna jest od płci i wieku. Kobiety mają więcej tkanki tłuszczowej 

niż mężczyźni przy takim samym wskaźniku BMI. 

Jeżeli   okaże   się,   że   jesteśmy   otyli,  ważne   jest   również,   by  ocenić,   jaki   typ 

otyłości reprezentujemy,  czyli  jakie jest rozmieszczenie tkanki tłuszczowej  w naszym 

organizmie. Z uwagi na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej otyłość dzielimy na:

►męską   –   androidalną   (inaczej   centralną,   brzuszną,  wisceralną   –   przypominająca 

„jabłko”),

►kobiecą – gynoidalną (obwodową lub pośladkowo-udową typu „gruszka”).

Do   zdiagnozowania   typu   otyłości   i   oceny   dystrybucji   tkanki   tłuszczowej  w 

organizmie oraz klinicznego znaczenia nadmiaru tkanki tłuszczowej zlokalizowanej w 

różnych partiach ciała stosuje się pomiary obwodu brzucha, obwodu bioder oraz oblicza 

się wskaźnik WHR.

Pomiar   obwodu   talii   (brzucha)   dokonuje   się  w  połowie   odległości  między 

dolnym   brzegiem   żeber   a   grzebieniem   kości   biodrowej,   czyli   mniej   więcej   na 

wysokości pępka.

Pomiar  obwodu bioder  wykonuje się na wysokości  krętarzy większych kości 

udowych.

Pomiar   obwodu   talii   koreluje   z   odpowiednimi   zakresami   BMI   i   jest 

wskaźnikiem ryzyka rozwoju metabolicznych powikłań otyłości.

Znając obwody talii i bioder możemy obliczyć wskaźnik WHR. Jest to stosune

obwodu talii (waist) do obwodu bioder (hip).

WHR = obwód talii (cm) / obwód bioder (cm)

Wskaźnik WHR pozwala ocenić czy otyłość jest typu brzusznego czy udowo-

pośladkowego. Interpretacja wskaźnika WHR jest prosta, obrazuje ją poniższa tabela. 

Wartość wskazująca na otyłość brzuszną to obwód talii powyżej;

►102 cm u mężczyzn,

►88 cm u kobiet. 

Na podstawie wieloletnich badań i obserwacji stwierdzono, że u osób z otyłością 

brzuszną,   jak   również   u   osób   o   prawidłowym   ciężarze   ciała,   lecz   o   znacznym 

nagromadzeniu  tłuszczu w  tej  okolicy,  choroby zdarzają  się o wiele częściej.  Otyłe 

osoby   rzeczywiście   żyją   krócej.   Otyłość   pośladkowo-udowa   nie   niesie   ze   sobą 

większego zagrożenia  dla zdrowia.  Przede wszystkim  jest   to problem kosmetyczny. 

Należy jednak przy każdym typie otyłości starać się powrócić do należnej masy ciała. 

BMI   pozwala   z   dużym   prawdopodobieństwem   przewidzieć,   na   jakie 

dolegliwości i choroby możesz cierpieć. Im wyższy jest ten wskaźnik, tym większe jest 

prawdopodobieństwo przedwczesnej śmierci. Otyłość utrudnia funkcjonowanie w życiu 

codziennym,  ale przede wszystkim stanowi poważne zagrożenie dla naszego zdrowia. 

Ludzie otyli są mniej sprawni i energiczni. Otyłość może powodować wiele poważnych 

chorób oraz różnorodne zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu. 

Najbardziej powszechne choroby związane z wysokim wskaźnikiem BMI opisane są w następnym poście.