Dieta Montignaca. Dieta droktora Atkinsa

► Dieta Montignaca
Twórca   tej   diety   wyszedł   z   założenia,   że   nie  musimy   liczyć   kalorii   czy 
przestrzegać wielkości porcji, a jedynie zwracać uwagę na zawartość węglowodanów w 
produktach.  Ułożył  on  tabele produktów,  określając  ich  tzw.   indeks glikemiczny  IG. 
Montignac podzielił  węglowodany na dobre (IG poniżej 60) i złe (IG od 60 do 100). 
Jedzenie węglowodanów o małym  IG hamuje  tycie   (a wręcz powoduje chudnięcie), 
więc menu powinno bazować właśnie na nich. Dieta daje dobre rezultaty, gdy nie robi 
się od niej odstępstw. Zawiera odpowiednią ilość składników odżywczych.
► Dieta droktora Atkinsa 
Zaleca ona nieograniczone jedzenie białka i tłuszczów, z ostrymi ograniczeniami 
spożycia  węglowodanów.  Podczas   stosowania   ją,   spadek wagi   faktycznie  następuje, 
jednak   jest   to   skutek   odwodnienia   organizmu,   ustępujący   po  włączeniu   do   diety 
węglowodanów.  Nie  jest  ona zalecana do stosowania ze względu na dużą zawartość 
tłuszczu   i   cholesterolu.   Może   wywoływać   efekty   uboczne   w   postaci   osłabienia 
organizmu, arytmii serca, kwasicy ketonowej, nudności i wymiotów. Jeden z wariantów 
tej   diety   zaleca   wysokie   dawki   witamin   i   soli   mineralnych   mające   zapobiegać 
zaburzeniom w metabolizmie  węglowodanów.  Nie   istnieją   jednak   żadne   naukowe 
potwierdzenia takiego wpływu. Zachodzi natomiast możliwość niekorzystnych efektów 
ubocznych, wynikających z przedawkowania witamin i soli mineralnych.